بش گفتم انقدر تکرار نکن!
خنديدو بازم گفت!
گفتم داري روانيم ميکني، ساکت شو!
خنديدو هي گفت!
گفتم ساکت شو نميخوام بشنوم!
خنديدو بازم تکرارش کرد!
دستم رو گذاشتم رو گوشامو داد زدم ساکت شو! ساکت شو! ساکت شو! ساکت شو! نميخوام بشنوم!
ساکت شد، ولي لبخند مسخرش هنوز روي لباش بود! دستمو از رو گوشم برداشتم... اومد جلو و آروم بغلم کرد، بعد در گوشم بازم همونو زمزمه کرد!!!
داغ کردم! جوش اوردم! هلش دادم طرف ديوار و دستم رو دور گلوش حلقه کردم! اون هنوز داشت همون جمله ي لعنتي رو تکرار ميکرد...
اشک تو چشمام حلقه زد! چشمامو بستم و دستم رو تا جايي که ميتونستم دور گلوش فشار دادم!!! فقط مي خواستم صداشو ببرم...
.......
هنوز داشت تکرار ميکرد...
........
مثل سگ دروغ ميگفت...
........
........
ديگه صداشو نشنيدم... وقتي ساکت شد نگاش کردم، به دستم تکيه داده بود... انگار از هوش رفته بود... تکونش دادم، بيدار نشد...
به خدا تقصير خودش بود!!! گفتم نگو......
....

آخرين صدايي که ازش شنيدم، همون جمله ي لعنتي رو تکرار مي کرد...
پشت سر هم ميگفت دوستت دارم!!!

چشم چشم دو ابرو، نگاه من به هر سو، پس چرا نيستی پيشم؟ نگاه خيس تو کو؟
گوش گوش دو تا گوش، دو دست باز يه آغوش، بيا بگير دستمو يادم تو را فراموش...
چوب چوب يه گردن، جايي نري تو بي من، دق ميکنم ميميرم اگه دور بشي از من...
من من يه عاشق، همون مجنون سابق...

* * *

     حموم بخار کرده!با وجود آب گرم دوش بازم ميتونم گرماي اشکام رو حس کنم!...وان پر از کف شده! کف سفيد، حباب! حبابايي که براي ترکيدن به هيچي نياز ندارن!!!کاش به همين راحتي بود...
     دوباره سلولاي مغزم داغ کردن، پوستم قرمز شده، گر گرفتم، چشمام دودو ميزنه!... بالاخره تموم ميشه! چرا بايد الکي وقت تلف کنم؟؟ آروم آروم توي وان فرو ميرم! مثل يه جسد که روي آب راکد برکه داره غرق ميشه!!! آب راه نفسم رو ميبنده و بالاخره چشمام رو به گرمي آب ميسپرم!!!
     اولش خوبه! احساس سبکي مي کني! معلق بودن توي وان نيم متري حموم دلچسب به نظر ميرسه!!!... اما يواش يواش شش هات چنگ ميندازن به جونت تا سرت رو ببري بالاي آب! همون زير چشمام رو باز ميکنم! همه چي زير آب آرومه... چرا ما نميايم تو سکوت زير آب زندگي کنيم؟؟... ديگه سلولاي خاکستري مغزم داره خوابشون ميبره! ايندفعه همه چي خوب پيش ميره... داره تموم ميشه!!! چشمام سياهي رفت!!!
     دوباره ترس! از چي ميترسم؟ نميدونم... ترس، ترس!
     انقدر بم فشار مياره که يه هو از وان سرم رو به بيرون پرت ميکنم!!! هواي دم کرده ي حموم به استقبالم مياد... شايد دفعه ي بعد!!!

* * *

     پتو رو آروم ميکشم روم و چراغ خواب رو خاموش ميکنم. هنوز ميترسم... کاش يه جوري ميشد از قيدو بند همه چي آزاد شد....
به خودم قول ميدم که دفعه ي بعد حتما کارو تموم کنم و آروم خودمو به دستاي خواب مي سپرم!!!!

داشتم گريه ميکردم. همه جا سفيد و پوچ بود! هيچي نبود،نميدونم رو چي وايساده بودم يا به چي تکيه داده بودم؟؟؟ فقط ميدونم توي اوج پوچي بودم.
همونجوري که زار ميزدم يه هو يکي دستشو گذاشت رو شونم. سرم رو اوردم بالا نگاش کردم.بم خنديد. ولي من نخنديدم.
گفتم برو.
گفت چرا؟
گفتم مي خوام تنها باشم
گفت تو الانم تنهايي!
گغنم نه نيستم.تو مزاحمي
گفت اما تو وقتي شاد هستي منو حس نميکني...
گفتم نيستي که حست کنم
يه لبخند زد و آروم گفت يادم نمياد حتي لحظه اي تنهات گذاشته باشم!
گفتم تو کي هستي؟
گفت چي حدس ميزني؟
گفتم نميدونم!نميتونم فکر کنم، خيلي داغونم...
گفت مگه چي شده؟
گفتم چرا بايد بهت بگم؟
گفت چون من همه چيزو ميدونم!
گفتم پس چرا مي پرسي؟
گفت براي اينکه ميخواستم تو سبک بشي
گفتم تو کي هستي؟
گفت به حال تو چه فرقي داره؟گريه ات رو بکن
گفتم تنهام بذار برو...من از همه بدم مياد، با همه قهرم
گفت به خاطر يه اشتباه داري همه چيزو نابود ميکني؟
گفتم اون همه چيزو همه کس من بود...اون اشتباه نبود...
گفت چرا انقدر مطمئني؟
داد زدم چون از همون اول از خود خدا خواستمش! گفتم اگه مال منه بهم بدش!! گفتم اگه تا آخرش کنارم مي مونه بهم بدش...بهم دادش، ولي زد زير قولش... از هم جدامون کرد...
گفت چرا انقدر از خدا شاکيي؟ مگه چي کار بايد برات ميکرد که انجام نداد؟
به هق هق افتادم و گفتم چرا به من دروغ گفت؟؟ چرا الکي اميدوارم کرد؟؟ اونکه ميخواست ببردش چرا اوردش؟؟
گفت مگه خودت نخواستيش؟
گفتم آره! ولي واسه خودم، واسه ي هميشه... خدا ميدونست من تحمل دوباره ي جدايي رو ندارم... ديدي شکستم؟؟؟!!!
و بعد دستم رو گذاشتم رو صورتم و مثل يه بچه ي 3ساله که مامانشو تو يه بازار شلوغ گم کرده گريه کردم..آروم اومد جلو و بغلم کرد... گرماي تنش بوي بارون ميداد...! خيلي آرومم کرد...
ساکت که شدم ازش پرسيدم راستي تو کي هستي؟
تو چشمام نگاهي کرد و گفت چرا ميخواي بدوني؟
گفتم ميخوام بدونم کي تونسته حتي بيشتر از خدا آرومم کنه؟؟
يه لبخند شيرين زد و گفت... ميتوني خدا صدام کني...!!!

اتل متل جدايي، عروسکم کجايي؟ گاو حسن پريشون، يه دل داره پر از خون عشقم که رفت هندستون، خونم شده قبرستون يه عشقه ديگه بردار، يه دنيا غصه بردار اسمشو بزار بچگي، تا آخر زندگي هاچين و واچين تموم شد، عمر منم حروم شد...

بخواب با صداي من تا بنويسم از فرداهاي دور دست زندگي
بيا تا بخونه اين دل بي صبر از فردا هاي دور دست زندگي

اگه پسري بابا ميگه اين عصاي دسته
اگه دختري ميموني توي فضاي بسته
حرف ياس حالا به حقايق وصله
تولد تو فقط واسه بقاي نسله
پس بت همينو ميگم و ميرم
که اينه رسم زمين بي رگ و بي رحم
يه چيزي داري ميبيني و ميگي عاليه اينجا عصر آدماي ديجيتاليه
هر کي مياد واسه کمکت دست بگيره
فردا ميخواد چند برابرش رو پس بگيره
گريه ها واست همه واسه رياست
دوستي که قبل گريه داشت پياز پوست ميکند
ما ميخوايم گلوي همو با حرس بدريم
انگار از همديگه طلب داريم ارث پدري
تو نميتوني چيزي بگي بابايي بدونه
گريه کن تا مامان واست لالايي بخونه

بخواب با صداي من تا بنويسم از فرداهاي دور دست زندگي
بيا تا بخونه اين دل بي صبر از فردا هاي دور دست زندگي

منو ببين که پر حرف چهرم
گلوم ميسوزه از مزه ي تلخ شعرم
گوش بده ،حالا که توي اوج حرفي
به خدا نميخوام بدم به تو موج منفي
ولي بدون خيلي زود پير ميشي
توجه کن که خيلي زود دير ميشه
عاقبت تولد تو اجله ميدوني؟
چرا واسه بزرگ شدن عجله ميکني؟
معصوم و زيبايي با دل پاک داري اميد
مثل ماهي قشنگي تو آکواريمي
تو کاش بتوني
که پاک بموني
وجود خودتو ذره هاي خاک بدوني
چه تو روز روشن و چه آسمان تاريک
به دنيا اومدي حالا شناسنامه داري
توي دنياي پر دردو خشونتي
ولي حالا که اومدي پس خوش اومدي...